Bunkier wschodni

W lesie między plażą a drogą prowadzącą do Mielenka stoją dwa betonowe świadectwa historii – poniemieckie bunkry z 1940 roku. Bunkier wschodni to jeden z nich, masywna konstrukcja o ścianach grubych na pół metra, która miała bronić wybrzeża i służyć jako magazyn amunicji. Dziś to miejsce przyciąga miłośników militariów i rodziny z dziećmi, które mogą dotknąć historii dosłownie ręką.

Spacer do bunkra wiedzie asfaltową ścieżką rowerową, więc dojazd nie sprawia problemów. Potem trzeba zbocić na leśne duktsy, ale to część uroku tego miejsca.

Historia bunkrów w mieleńskim lesie

Niemcy wznieśli te obiekty w 1940 roku jako część systemu obrony wybrzeża. Każdy z dwóch bunkrów, oddalonych od siebie o około 200 metrów, zajmuje 77 metrów kwadratowych powierzchni. Konstrukcja jest nietypowa – obiekty mają po dwa okna, ale nie znajdziemy w nich śladów po drzwiach czy włazach wejściowych. To dlatego, że były to magazyny amunicji zamykane pancernymi wrotami od zewnątrz.

Jeden z bunkrów ma niewielką dobudówkę. Wnętrza zachowały oryginalne niemieckie napisy, choć stan obiektów z każdym rokiem się pogarsza. Beton pokrywa mech, co nadaje całości leśnego klimatu i wkomponowuje masywne konstrukcje w otaczającą przyrodę.

Podobne obiekty o nietypowej konstrukcji bez wejścia, zamykane jedynie pancernymi wrotami, można zobaczyć w Świnoujściu. To dość rzadkie rozwiązanie architektoniczne wśród fortyfikacji nadmorskich.

Co zobaczysz w Bunkrze wschodnim

Solidna betonowa bryła zarośnięta mchem wygląda jak element krajobrazu, który natura powoli odzyskuje dla siebie. Grube na pół metra ściany robią wrażenie – to była budowla na poważnie. Przez dwa otwory można zajrzeć do środka, gdzie zachowały się niemieckie napisy. Nie ma tu żadnego muzeum ani przewodników, to surowy kontakt z historią bez pośredników.

Dla dzieci bunkry stały się częścią trasy wspinaczkowej – betonowe ściany nadają się do zabawy w eksploratorów. Rodzice mogą przy okazji opowiedzieć potomstwu o wojnie i fortyfikacjach, choć trzeba uważać, bo konstrukcje są w różnym stanie technicznym.

Bunkier wschodni i bunkier zachodni – dwa obiekty na jednej trasie

Oba bunkry można zwiedzić podczas jednego spaceru. Szlak łączy obydwa obiekty, więc nie trzeba wracać tą samą drogą. Dystans 200 metrów między nimi to kilka minut marszu leśną ścieżką. Warto zobaczyć oba, bo różnią się nieco stanem zachowania i otoczeniem.

Idąc dalej od bunkrów, można dotrzeć na plażę, co daje fajną opcję połączenia historycznego spaceru z kąpielą morską. Las przechodzi w wydmy, a te w piaszczystą plażę – typowy nadmorski krajobraz.

Bunkry położone bliżej plaży są już w stanie poważnej dewastacji z powodu cofania się wydm podmywanych przez morze. Te głębiej w lesie, w tym Bunkier wschodni, to wciąż solidne budowle.

Dla kogo jest ta atrakcja w Mielnie

Przede wszystkim dla entuzjastów militariów i historii II wojny światowej. Kto lubi fortyfikacje i betonowe relikty, ten znajdzie tu coś dla siebie. Nie jest to spektakularna atrakcja jak Międzyrzecki Rejon Umocniony, ale jako punkt na mapie nadmorskich spacerów sprawdza się dobrze.

Rodziny z dziećmi też chętnie tu zaglądają. Dzieciaki traktują bunkry jako plac zabaw – można się wspinać, zajrzeć do środka, pobiegać po lesie. To lepsze niż kolejna godzina na plaży, zwłaszcza gdy pogoda nie dopisuje.

Nie warto jednak robić sobie z tego głównego celu wyjazdu do Mielna. To raczej dodatek do plażowania, ciekawostka na godzinę, może półtorej z dojściem. Niektórzy spodziewają się czegoś więcej po słowie „bunkier” i mogą być lekko rozczarowani – to w końcu schron, nie podziemny labirynt.

Jak dojechać do Bunkra wschodniego w Mielnie

Bunkry znajdują się przy ulicy 1 Maja, około 500 metrów na zachód od tej drogi, w lesie między plażą a trasą prowadzącą do Mielenka. Najlepiej dostać się tam rowerem lub pieszo – asfaltowa ścieżka rowerowa prowadzi prawie pod same obiekty. Parking dla samochodów jest dostępny przy ulicy 1 Maja.

Z centrum Mielna to około 15-20 minut spacerem. Droga jest prosta i dobrze oznakowana. Rowerem jeszcze szybciej, a wypożyczalnie jednośladów są na każdym kroku w kurorcie.

Praktyczne informacje – ceny, godziny otwarcia, czas zwiedzania

Bunkry są dostępne bezpłatnie i bez ograniczeń czasowych – to obiekty na otwartej przestrzeni leśnej. Można przyjść o każdej porze, choć wieczorem i nocą miejsce nabiera szczególnego klimatu, jak piszą zwiedzający. Trzeba tylko pamiętać o latarce, bo w lesie po zmroku jest ciemno.

Na zwiedzanie wystarczy 30-45 minut, chyba że ktoś chce dokładnie obejrzeć oba obiekty i poczytać napisy. Z dojściem i powrotem można zarezerwować godzinę, może półtorej. Warto zabrać spray na komary, szczególnie w cieplejsze miesiące – las to ich naturalne środowisko.

Obiekt nie ma żadnej infrastruktury turystycznej – ani toalet, ani punktu informacyjnego, ani przewodników. To surowa forma zwiedzania, bez udogodnień. Dla jednych plus, dla innych minus.

• Wstęp: bezpłatny
• Godziny: dostępne całą dobę
• Czas zwiedzania: 30-60 minut
• Dojazd: pieszo lub rowerem od ul. 1 Maja
• Parking: przy ul. 1 Maja
• Infrastruktura: brak